Introductie
Tempel van Luxor
U vindt deze direct aan de Corniche. De tempel is gebouwd door Amenhotep III en Ramses II en gewijd aan de 'Thebaanse Triade' waartoe de rijksgod Amon en de goden Chons en Mut behoren. Twee kolossen van Ramses II houden bij de ingang de wacht. Van de oorspronkelijke twee obelisken staat er nog maar een. Zijn pendant tooit de place de la Concorde in Parijs. Mohammed Ali heeft deze aan Frankrijk geschonken. Een indrukwekkende laan van Sphinxen met mensenhoofden leidt naar de ingang, waar u op de pyloon de zoveelste uitbeelding van de slag bij Kadesh aantreft. Direct links na de ingang vindt u de moskee van Abu el Haggag, die zijn leven en werk in dienst stelde van een sufibroeder in het Luxor van de 11e en 12e eeuw. De moeite waard is zijn mulid io de 14 sjaaban (22 december 1996/11 december 1997). Dan wordt een boot in processie door de straten van de stad gedragen volgens een traditie waarin het opet-feest van de faraotijd nog altijd duidelijk te herkennen is. 's Avonds baadt de tempel in het licht, voor velen de mooiste tijd voor een bezichtiging. U kunt ook de minaret van de moskee beklimmen, het geeft een prachtig uitzicht op de tempel en de rivier.
Tempel van Karnak
Niet ver van de Nijl, op ruim 3 km afstand van de tempel van Luxor, ligt dit uitgestrekte complex, waar door veel farao's aan gebouwd is. Al met al heeft deze tempel een bouwgeschiedenis van maar liefst 2000 jaar. Het nieuwe gedeelte ligt bij de tegenwoordige ingang, het oudste deel ligt helemaal in het oosten. Het hart van het complex is de Amon-tempel, maar verreweg het bekendste deel is het 'zuilenwoud', 134 zuilen met papyruskapitelen links en rechts van de middengang. Breng ook een bezoek aan het openluchtmuseum links achter het hoofdcomplex, u vindt er een schrijn van de vrouwelijk farao Hatsjeput en de witte kapel van Senostris I. In tegenstelling tot de drukte in en rond de tempel is het hier betrekkelijk rustig. Twee obelisken stan hier nog overeind, de westelijke, gemaakt door Thutmosis I, is bijna 20 m hoog en weegt 130 ton. De andere werd opgericht door Hatsjeput en een derde, die is omgevallen, ligt bij het heilige meer. Dit meer werd door de priesters gebruikt voor rituele wassingen en bootceremoniën. Aan het meer staat een cafetaria en daarnaast een reuznscarabee die Amenhotep III heeft opstellen ter ere van de zonnegod Ra. Als u doorloopt naar het zuidelijke tempelterrein komt u langs de Israel-stele (origineel in het Egyptisch museum), met daarop de enige oud-Egyptische vermelding van de Hebreeën. Karnak is verwarrend door de omvang en het grote aantal heiligdommen. Door inlichtingen te vragen en de overzichtkaarten bij de ingang te raadplegen krijgt u al iets meer overzicht. Het verdient de voorkeur het complex laat in de middag te bezoeken, dan krijgt u misschien de kans deze plaats met zijn vele ruïnes te midden van de dadelpalmen iets rustiger op u in te laten werken. Elke avond is er een klank-en-lichtspel in verschillende talen.
Kolossen van Memnon
Ze zijn ongeveer 18 m hoog en alleen de voeten zijn al 3 m breed. Deze reuzen bewaakten eens de volledig verdwenen dodentempel van Amenophis III.
De noordelijke figuur werd bekend om zijn 'zingen'. Bij een aardbeving in het jaar 27 onstonden er spanningen in de stenen, waardoor de kolos als hij door de zon werd verwarmd geluid ging geven. Dit duurde voort totdat hij in de Romeinse tijd werd gerestaureerd.
Medinat Habu
De dodentempel van Ramses III ligt nog verder naar het zuiden. De ingang doet sterk denken aan een vesting. De 'Syrische poort' is uniek voor Egypte. De tempel zelf heeft de gebruikelijke indeling : pyloon, voorhof, zuilenzaal, offerruimte en allerheiligste. Direct links van de ingang ligt een miniatuurversie van het koninklijk paleis. Ramses III wilde ook in het hiernamaals zijn vertrouwde omgeving niet missen.
Ramesseum
Langs de hoofdstraat in oostelijke richting ligt deze tempel, gewijd aan Amon en Ramses II. Het interessanste object van dit zwaar beschadigde tempelcomplex is de omgevallen kolos van Ramses II.
Tempel van Hatsjepsut
Links van de hoofdweg splitst zich de weg naar Deir al-Bahri af, waar de tempel van Hatsjepsut voor u op doemt. Het architectonische meesterwerk, nagelaten door de enige vrouw op de troon van de farao's, is op indrukwekkende wijze in het landschap geïntegreerd. Door middel van drie terassen is het hoogteverschil overwonnen, helemaal boven ligt de eigenlijke dodentempel.
Dal der Koningen en Koninginnen
Het hoogtepunt van elk bezoek aan Luxor. Het laatste- en grootste graf is pas in 1995 gevonden. Alle 65 graven stammen uit het Nieuwe Rijk (18de en 20ste dynastie). Het is onmogelijk op een reis alle begraafplaatsen te bezoeken : er is altijd wel een deel gesloten. De stromen toeristen tasten met hun zweet en adem in snel tempo de kleuren van de muurschilderingen aan, die al duizenden jaren hebben overleefd. Ook fotograferen is streng verboden, omdat het flitslicht schadelijk is voor de kleuren. Tot de mooiste graven behoren nr. 9 (Ramses VI), nr. 17 (Sethos I) en nr. 34 (Thutmosis III). Het beroemdste graf is dat van Toetanchamon, nr. 62. De graven zijn genummerd in de volgorde waarin ze ontdekt zijn. Veel koningsmummies uit de graven hebben nu een rustplaats in het Egyptisch Museum in Cairo. Wie de sfeer van dit geisoleerde dal wil proeven, moet vroeg in de morgen komen of laat in de middag, als er nog niet zoveel mensen zijn. Ook bij een beklimming van de omliggende bergen, over een smal rotspaadje dat naar Deir al-Bahri loopt, is er iets van de typische sfeer te beproeven. Het uitzicht van boven is fantastisch en zorgt ervoor dat u de inspanning van het klimmen gauw weer vergeten zult zijn.
|